Onze Vloot => Karpertrekker

In 2004 was er onder de leiding het idee om een boot aan te schaffen voor prive doeleinden zoals vissen. Als we dan eventueel op kamp gaan en de vletten gaan mee, dan hebben we een tweede sleper. Uiteindelijk, bleek dat we het toch beter binnen de Scoutinggroep konden organiseren. De facilliteiten zijn daar beschikbaar en er is financiele zekerheid, doordat de Scoutinggroep de eigenaar is. Nu vormen er 5 man de bemanning die met dit project verder gaan. Hiervoor betalen we elk 1/7 deel van de kosten en doen ook het opknappen en onderhoud. We doen dus nu aan timesharing, de bemanning 5 delen en de scoutinggroep 2. Zo hebben we goede manier gevonden om het project succesvol te starten. Het is weer een bijzondere manier, maar ja op deze manier betrekken we de scoutinggroep ook weer bij dit schip. Want vanaf 12 jaar mag je volgens de wet een motorboot besturen, dus vele scouts kunnen we nu ook leren varen met een motor. Ze kunnen nu drie CWO vaaropleidingen volgen, want naast zeilen en roeien is er nu ook motorbootvaren bijgekomen. Ook voor het klein vaarbewijs is het een goed schip om mee te oefenen.

Op zoek naar een bootje, juli 2004

We waren het er allemaal mee eens dat die boot er moest komen. Alleen nu nog een leuk, betaalbaar en goed onderhouden scheepje zien te vinden. Na wat speurwerk op internet kwamen we wat leuke scheepjes tegen en zijn we er een aantal gaan bezichtigen. We kwamen er een tegen in het noorden van het land. Mooi scheepje, alleen hoe krijgen we hem hier.
De eigenaar wilde er perse van af en zou hem naar Vlaardingen varen. Geen slecht idee dachten we. jammer genoeg hebben we van de beste man nooit meer iets gehoord.......
Dichter bij huis, liever gezegd om de hoek bij onze haven, lagen er ook nog 2 bootjes op de kant. Deze bleken van de jachthaven de Kleiput te zijn. Het ene bootje was een gewone vlet, wat klein en wat ons niet echt stabiel leek. De andere boot was meer een grundeltje en was ook nodig aan een opknap beurt toe. Er werd natuurlijk flink onderhandeld en uiteindelijk een mooi prijsje afgesproken met de havenmeester. Scouting Wesselgroep was weer een bootje rijker.
Wat wel nog misten was een buitenboord motor. Het was heel hard zoeken naar een langstaart met afstandsbediening en voldoende vermogen, want als alle vletten erachter hangen weegt alles ruim 6000 kg, daar hebben we 32 Pk voor nodig. In Rotterdam vonden we een potent motortje een 2 takt Mercury van 40 PK. Voor zo'n klein grundeltje alleen is dit meer dan zat.

Opknapbeurtje,mei 2005

Nadat de Voortrekker, onze sleper, weg was uit ons dok bij het groepshuis, kon de grundel hier plaatsnemen voor de grote opknapbeurt. Het scheepje was al jaren niet meer goed bijgehouden en had in weer en wind gestaan. Er zat nog wel lak op maar deze was duidelijk niet goed meer, veel roestplekken en de dek afwatering was ook doorgerot. Gelukkig geen al te grote dingen, met een paar dagen lassen was dat ook weer opgelost.
De voorgaande eigenaren waren bezig het scheepje te renoven, dus was het een mozaik van verf en roest geworden. We hebben besloten het gehele schip kaal te maken. Een keertje goed doen scheelt de komende jaren veel ellende en onderhoud. Je ziet bij het kaalhalen ook wat gerepareerd moet worden. Vooral het onderwaterschip was slecht in de verf. Sommige stukken zaten goed in de oude teerlaag, op andere stukken was er niets meer van teer te bekennen. Van het houtwerk was ook niet veel over dus ging dat de kampvuurkuil in. Een paar mooie stukken teak komen wel terug in het scheepje.

Projectnaam

Omdat het oorspronkelijke idee bestond om een boot te kopen voor het karpervissen en het schip en wij ook waterscouting trekken. Waren we het snel eens over de projectnaam "Karpertrekker"

Mei 2006

We hadden het schip beter buffel kunnen noemen. Na een jaar werken aan de boot komt er nu dan eindelijk een belangrijke mijlpaal in zicht; we kunnen gaan verven. Het onderwaterschip heeft ons bloed, zweet en tranen gekost om verf- en roestvrij te krijgen. In eerste instantie hebben we met een komborstel (roterende staalborstel) de teer er vanaf proberen te halen. Dit was geen succes omdat door de wrijving met de borstel de teer warm en dus vloeibaarder werd. Hierdoor veegde we de teer meer uit over de boot dan dat we het verwijderde. Na enig speurwerk zijn we aan een piragoschijf gekomen. Dit is een rubberen schijf met aan de uiteinden geharde staalpunten. Deze zet je op een boormachine zodat de schijf kan roteren. Dit is echt weer een voorbeeld van goed gereedschap is het halve werk. De stukken verf en teer sprongen om je oren. Bij elkaar een dag of 4, met zijn tweeen, en de onderkant was kaal. Alles nog eenmaal met de vlakke slijpschijf en het metaal kon behandeld worden met anti roest middel. Hierna 5 lagen verf erop en het onderwaterschip was bijna af. Wat rest is de antifouling en de steunpunten.

Tot zo ver waren we op de helft. Nu was het tijd voor de gangboorden en de kajuit. De gangboorden zagen er nog wel redelijk uit maar na een aantal plekjes te hebben op geschuurd kwamen er toch plekken naar boven die aangetast waren door roest. Kennelijk heeft er een antislip laag op gezeten waar overheen geverfd is. Het was dus weer tijd om de piragoschijf te gaan gebruiken en alles op het dek kaal te maken. Dit bleek achteraf geen verkeerde beslissing te zijn geweest, er zaten heel veel kleine roestplekjes die voor kuiltjes zorgden. Het dek was nu heel hobbelig geworden. Na deze kuiltjes goed te hebben uitgeslepen kon dit ook met anti roest middel behandeld worden. Nu was het een kwestie van gaten plamuren en glad maken. Dit viel wel erg tegen want het was hobbeliger dan gedacht. Dagen plamuren en schuren dus, maar het resultaat is geweldig.
Het gehele bovendek was nu voorbewerkt en in de primer en het was klaar voor de eerste laag undercoat. Deze werd ter expiriment aangebracht met een spuitpistool. Doordat het vrij dikke verf is twijfelde we of het zou lukken door te spuiten. Het bleek echter een groot succes dus komt er bij het in de lak zetten voortaan geen kwast meer aan te pas.

Augustus 2006, er komt schot in de zaak....

De buitenkant is nu in principe klaar om gespoten te worden in de juiste kleuren waarover we het nog eens moeten worden. Rene heeft een tekening gemaakt met alle kleurenschema's die je hieronder als animated gif ziet.

Inmiddels is er ook een begin gemaakt met de opbouw van de kajuit. De oude kajuit en kuip werd afgedicht door een zeil over een pijpenframe. hHt is een dure, zwakke en vandaalgevoelige constructie. Er werd dus besloten om voor een harde stuurstand te gaan met een bysoniel kuipziel.Het raamwerk wordt zo geconstrueerd dat het in delen neer klapbaar is zodra het dak is verwijderd. Hierdoor is het dan toch mogelijk om onder lage bruggen door te varen.

De binnenkant was nu aan de beurt om kaal gemaakt te worden. Op de bodem had een aardige tijd een plas water gestaan en die heeft het metaal aangetast.. Door de spante was het niet een heel eenvoudige klus met al die hoeken. Inmiddels staat ook de kuip in de primer.

Er blijven nu een aantal kleine klusjes over voordat we kunnen gaan beginnen met het aflakken van de boot. Door de hevige regenval van de laatste weken durven we het niet aan om nu al te gaan lakken. De temperatuur is op zich goed maar het is vrij vochtig en als het regent terwijl we gaan lakken hebben we alles voor niets gedaan.
Het heeft even geduurd maar nu is hij dan toch echt af. We hebben er al aardig van kunnen genieten de afgelopen zomer. Net als een eigen huis is een eigen boot nooit af, gelukkig zijn het kleine dingen die nog gedaan moeten worden. Elke zaterdag is hij te bewonderen langs de vaart. Door de kleuren kan je niet zeggen dat je hem niet gezien hebt.

We hopen er nog jaren plezier van te hebben.

Patrick/Rene oktober 2007